Najpierw msza, potem majtki i airmaxy

Muzyka ma ludzi łączyć - nie dzielić - te słowa wypowiedział Skolim, zaprasząjac na...Dożynki Ministerialne. Chciałoby się napisać - jakie Ministerstwo, takie Dożynki.  Stanowczo protestuję, aby z moich pieniędzy - w końcu dokładam się do budżetu państwa - finansowano występ "artysty" z repertuarem opartym na dość niewybrednych, a momentami mocno seksualnych skojarzeniach. Zwłaszcza, gdy są to imprezy rodzinne, pikniki czy wydarzenia adresowane do szerokiego grona odbiorców, w tym dzieci. Z relacji mediów dowiadujemy się, że "Skolim porwał tłumy". Faktycznie, zarówno dzieci, jak i ich rodzice, wesoło podrygiwali  podśpiewując "Siedzi teraz ze mną, chociaż planowałeś randki. Obok łóżka leżą tylko airmaxy i majtki". To oczywiście jeden z "grzeczniejszych" fragmentów. 

Mniej grzeczne są teksty Cypisa. Dzięki Adamowi Weberowi miałam okazję zaznajomić się z kilkoma, w tym z ostatnim, który wykonuje Sequento - współautor "dzieła" - „Stan Deweloperski”. "Jak monter wodociągów, przepchana każda dziura", "Dobra zaprawa ciasna jak z Japonii", "Szybko dziurę zaszpachluję, bo się gibie jak stolik", "A dziury tutaj takie, żebym schował dywan perski". Teksty skrajnie wulgarne i przeznaczone wyłącznie dla dorosłych słuchaczy, bez oporu powtarzają dzieci, w tym dziewczynka, zaproszona do wspólnego śpiewania na scenę. 
"Gibający się jak ...rezus" (okrojony z wulgaryzmu cytat z Chłopaki nie płaczą") "artysta" zachęca publikę "cała sala..."...Nie, nie "śpiewa z nami", jak było u Jurka Połomskiego. Tylko "zapier...la" - słychać głosy młodych. Jest też "sympatia do stróżów prawa - "Mamy tradycję..." - "je...ć policję" (odzew publiki).

Całkowicie zgadzam się z oburzeniem Adama Webera - twórcyrolki, którą musicie obejrzeć. Jest w niej zawarty apel do organizatora wydarzenia oraz rodziców 11-letniego Artura, towarzyszącego Sequento  z racji "bycia influencerem". Ale małoletnie gwiazdy internetu to już temat na osobny post.

Na koniec krótka refleksja. Wracając do Dożynek Ministerialnych, na stronie Expressu Ilustrowanego wyczytałam, że "najpierw była część religijna i obrzędowa – uroczysta msza, korowód dożynkowy, tradycyjny obrzęd oraz prezentacja wieńców. Później przyszedł czas na muzykę." Zostawiam to bez komentarza.