Aktywna edukacja i co dalej

Ponad miesiąc temu odbyła się w warszawie konferencja podsumowująca program "Aktywna edukacja", realizowany przez Centrum Edukacji Obywatelskiej w ramach projektu "Wdrożenie podstawy programowej kształcenia ogólnego w przedszkolach i szkołach". Jego celem było doskonalenie metod nauczania i włączanie do praktyki szkolnej technologii informacyjno-komunikacyjnych. Jak przekonywała na konferencji minister Joanna Berdzik "TIK nie może być celem samym w sobie, ale metoda rozbudzania pasji do nauki oraz elementem przygotowania dzieci do życia i efektywnego funkcjonowania we współczesnym świecie". Nie może być sytuacji, w której "nauczyciele "zachłystują się" nowymi technologiami i do pomysłu TIK "dorabiają" lekcję". Cytat ten pochodzi z wydanej przez CEO publikacji*, będącej pokłosiem programu "Aktywna edukacja". Autorki - Małgorzata Ostrowska oraz Danuta Sterna przedstawiają w niej przykładowe konspekty oraz, pogrupowane według przedmiotów, dobre praktyki, które mogą być inspiracją do doskonalenia własnej pracy*.

Liderzy TIK

Trwa druga edycja Aktywnej Edukacji. Nauczyciele są szkoleni w zakresie stosowania na zajęciach narzędzi TIK, które mają sprawić, że proces edukowania będzie nowoczesny i bardziej przyjazny obecnemu pokoleniu uczniów – cyfrowych tubylców. Czy jednak tak się stanie? Z moich obserwacji  (a mam okazję uczestniczyć w programie ceo jako moderator) wynika, że uczestnicy AE podchodzą do niej dwojako. Podobają im się spotkania sieci, na których poznają nowe przydatne narzędzia TIK-owe (często jest to learning apps, które sama szczerze polecam).  Są chłonni na nową wiedzę, widzą jej przydatność na zajęciach. Z drugiej strony męczy ich papierologia, sprawozdania z których muszą się „rozliczyć”. W sumie się temu nie dziwię. Ostatnie lata obligujące do wypełniania ton papierków wszelakiej maści, związanych chociażby z realizacją podstawy programowej, ewaluacjami, itp. skutecznie zniechęcają do tego typu aktywności. O wiele ciekawiej zająć się praktyką, skupić się na dzieciach, na nowych skuteczniejszych metodach, niż płodzić elaboraty. Zadanie, które stoi przed liderami TIK jest bardzo odpowiedzialne. Dlatego, jak zauważa Marcin Polak powinniśmy "tworzyć im jak najlepsze warunki do działania i dzielenia się wiedzą z innymi nauczycielami”.

OK nie zawsze znaczy okay

Do końca września na stronie CEO przedstawiciele szkół mogą zgłaszać swoje placówki do programu Aktywna edukacja . Edycja 2014/2015 nosi nazwę CYFROWA ŚCIEŻKA. W jej ramach nauczyciele będą podnosić swoje kompetencje w zakresie TIK oraz oceniania kształtującego. O OK. pisze Jacek Strzemieczny - prezes Fundacji  Centrum Edukacji Obywatelskiej, zapowiadając projekt ministerialnych zmian dotyczących oceniania. Ma ono „udzielać uczniowi pomocy w nauce w postaci informowania go o tym, co zrobił dobrze, co i jak powinien poprawić”. To nic innego jak postulat oceniania kształtującego, którego gorącą zwolenniczką i propagatorką jest Danuta Sterna, autorka książki „Ocenianie kształtujące w praktyce”, a jednocześnie nauczyciel-praktyk stosujący OK podczas prowadzenia zajęć z matematyki.

Artykuł dr Strzemiecznego nie nosi w tytule wyrażenia „ocenianie kształtujące”, ale „ocenianie opisowe”. Autor zauważa, że taka forma oceniania wcale nie musi być ocenianiem kształtującym. Często nie różni się od informacji wyrażonej stopniem. I tutaj wreszcie pojawia się sens, którego  nie widzieli dotychczas nauczyciele uczący w I-III. Nie chodzi o to, aby się rozpisywać podsumowując pracę ucznia, ale aby dać jemu wskazówki co do dalszej pracy, „jak się zbliżył do postawionych przed nim kryteriów sukcesu” czyli praktycznie „co zrobił dobrze, co i jak ma poprawić, jak się ma dalej uczyć”. Niewątpliwie, nie jest to łatwe, ale od czego są grupy wsparcia. 

 Jacek Strzemieczny, Ocenianie opisowe ma pomagać uczniom się uczyć